Προγεννετικός έλεγχος

Κάθε ζευγάρι που προγραμματίζει μία εγκυμοσύνη, θα πρέπει να απευθυνθεί στο Μαιευτήρα-Γυναικολόγο του και καλό θα ήταν η επίσκεψη αυτή να προγραμματίζεται πριν από την σύλληψη.
Η επίσκεψη περιλαμβάνει την λήψη ενός καλού ιστορικού, για την εντόπιση πιθανών κληρονομούμενων ασθενειών, την γυναικολογική εξέταση και τέλος την πραγματοποίηση των απαραίτητων εξετάσεων αίματος και ούρων.
Το τεστ Παπανικολάου πριν από την επίτευξη μίας εγκυμοσύνης είναι απολύτως απαραίτητο.
Κατά την πρώτη επίσκεψη μετά την καθυστέρηση, θα πρέπει να γίνει ένα τεστ κυήσεως και να γίνει το πρώτο υπερηχογράφημα.
Ανάλογα με την ηλικία της μητέρας θα πρέπει να συζητηθεί η ανάγκη για τη λήψη Χοριακών Λαχνών ή Αμνιοπαρακέντησης.

Θετικό τέστ κύησης

Η ανίχνευση της β-χοριακής γοναδοτροπίνης στο αίμα γίνεται 7 ημέρες μετά την σύλληψη
Το τεστ κυήσεων των ούρων είναι ευαίσθητο σε τιμές β-χοριακής πάνω από 25mIu/l
Ακριβώς γιαυτό το τεστ θα πρέπει να πραγματοποιείται στην αρχή της καθυστέρησης.

p>Η μέτρηση της β-Χοριακής είναι πολλές φορές ένα εργαλείο για την διάγνωση παθολογικών καταστάσεων, όπως τη διάγνωση μίας εξωμήτριας κύησης ή τη διάγνωση και παρακολούθηση της Μύλης Κύησης, που αποτελεί παθολογική εξέλιξη μιας εγκυμοσύνης.

Εάν ο γιατρός σας ζητά επαναλαμβανόμενες μετρήσεις  β-χοριακής γοναδοτροπίνης, αυτές θα πρέπει να γίνονται στο ίδιο εργαστήριο για να διασφαλίζουμε την σταθερότητα του αποτελέσματος.

Υπερηχογραφήματα στην Εγκυμοσύνη

Η χρήση των υπερήχων στην κύηση είναι πάρα πολύ σημαντική. Μας βοηθούν στο καθορισμό ενός υγιούς εμβρύου και μίας καλής ανάπτυξης αυτού. Τα σημαντικότερα υπερηχογραφήματα είναι:

Αυχενική διαφάνεια

Πραγματοποιείται μεταξύ 11ης και 13ης εβδομάδας κυήσεως. Σε συνδυασμό με την μέτρηση του ΡΑΡΡ-Α στο αίμα της μητέρας, μας δίνει τις πιθανότητες για την ύπαρξη κάποιας χρωμοσωμικής ανωμαλίας(σύνδρομο DOWN, τρισωμία 18 κ.α.).

Αποτελεί το πρώτο σημαντικό υπερηχογράφημα στην κύηση.

Με την Αυχενική Διαφάνεια εκτός από την πιθανότητα για κάποια χρωμοσωμική ανωμαλία, μπορούμε να δούμε και άλλες βλάβες, όπως καρδιακές ανωμαλίες, ανωμαλίες του κεντρικού νευρικού συστήματος του εμβρύου π.χ. ανεγκεφαλία, διάφορες σχιστίες κ.α.

Υπερηχογράφημα β-Επιπέδου

Πραγματοποιείται μεταξύ 20ης και 22ης εβδομάδας της κυήσεως. Μας δίνει πληροφορίες για την πλήρη ανατομία το εμβρύου.

Θεωρείται το πιο σημαντικό υπερηχογράφημα κατά την διάρκεια της κυήσεως.

Θα πρέπει να πραγματοποιείται από πολύ έμπειρους και εξειδικευμένους γιατρούς.

Στο υπερηχογράφημα του β-επιπέδου ή Ανατομικό Υπερηχογράφημα, μελετάμε την εμβρυϊκή ακεραιότητα. Συλλέγουμε πληροφορίες που μπορούν να μας οδηγήσουν στην ανάδειξη κάποιας ανωμαλίας που μέχρι την στιγμή τέλεσης του υπερήχου δεν είχε αναδεικτεί, με αποτέλεσμα να μπορέσουμε να προχωρήσουμε σε περαιτέρω έλεγχο εάν αυτός χρειάζεται π.χ. Αμνιοπαρακέντηση.

Doppler κυήσεως

Πραγματοποιείται κατά την 32η και την 36η εβδομάδα.

Μας δίνει πληροφορίες για την σωστή αιμάτωση του εμβρύου από την μητέρα, την σωστή ανακατανομή του αίματος στο έμβρυο και μας δίνει σημεία για την πιθανότητα ανάπτυξης προεκλαμψίας στην μητέρα.

Αυτό γίνεται με την μελέτη της Ομφαλικής Αρτηρίας, της Μέσης Εγκεφαλικής Αρτηρίας του εμβρύου και των δύο Μητριαίων Αρτηριών της μητέρας.

Πραγματοποιείται μελέτη των κυματομορφών των παραπάνω αρτηριών, όπου συλλέγουμε πληροφορίες αρχικά για την καλή οξυγόνωση του εμβρύου και κατά δεύτερον για την καλή κυκλοφορία στο αγγειακό δίκτυο της μητέρας.

Οι πληροφορίες που συλλέγουμε από το Doppler μας βοηθά να καθορίσουμε εάν υπάρχει πιθανότητα για την εκδήλωση υστέρησης της ενδομήτριας ανάπτυξης του εμβρύου ή της εκδήλωσης της Προεκλαμψίας, όπως προαναφέρθηκε.

Αμνιοπαρακέντηση - Χοριακές Λάχνες

• Χορικές Λάχνες
• Αμνιοπαρακέντηση
• Πενταπλό Τεστ

Η προγεννητική διάγνωση μπορεί να βοηθήσει για την ανίχνευση γενετικών συνδρόμων των εμβρύων.
Πρέπει να διενεργείται σε:   
• Ηλικία της μητέρας πάνω των 35 ετών
• Όταν υπάρχει στην οικογένεια παιδί με γενετική νόσο ή οικογενειακό ιστορικό των γονέων
• Παθολογικά ευρήματα σε υπέρηχο, που υποδεικνύουν γενετική νόσο
• Αυξημένες πιθανότητες για γενετική νόσο στο α-Τεστ ή στο ΡΑΡΡ-Α 
• Όταν οι γονείς φέρουν παθολογικά γονίδια για αιμοσφαιρινοπάθειες
Η προγεννητική διάγνωση γίνεται με δύο τρόπους:

1) Λήψη χορειακών λαχνών 
2) Λήψη αμνιακού υγρού

Οι χορειακές λάχνες είναι τμήμα από τον πλακούντα και ο καλύτερος χρόνος λήψης είναι γύρω στην 13η εβδομάδα κυήσεως.
Η συλλογή αμνιακού υγρού γίνεται με τη λήψη υγρού από τον αμνιακό σάκο του εμβρύου και ο καλύτερος χρόνος είναι γύρω στην 18η εβδομάδα της κυήσεως.
Τα δείγματα στέλνονται για την εξέταση του DNA του εμβρύου.
Και οι δύο διαδικασίες είναι επεμβατικές και έχουν κινδύνους, με τον πιο συχνό μία αποβολή.
Για το λόγο αυτό, δεν πραγματοποιούνται παρά μόνο όταν υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις για γενετική νόσο.
Η συνεχής προσπάθεια της γενετικής επιστήμης είναι η δημιουργία νέων μεθόδων, λιγότερο επεμβατικών, π.χ. ανίχνευση εμβρυϊκών κυττάρων στο αίμα της μητέρας, η χρήση της μαγνητικής τομογραφίας στο έμβρυο και η χρήση των βιοχημικών δεικτών από το αίμα της μητέρας, το λεγόμενο «πενταπλό τεστ».
Με την έκρηξη της IVF, έχουμε και την δυνατότητα του προεμφυτευτικού ελέγχου, δηλαδή τον γονιδιακό έλεγχο των εμβρύων πριν την μεταφορά τους στη μήτρα της μητέρας

Χρωμοσωμικές Ανωμαλίες

Αφορούν ανωμαλίες στον αριθμό ή και την δομή των χρωμοσωμάτων.
Αυξάνονται με την αύξηση της ηλικίας της μητέρας.
Απαντώνται στο 0,5% στα ζωντανά νεογνά, στο 5% στους ενδομήτριους θανάτους και στο 50% στις αποβολές του 1ου τριμήνου.

Οι πιο συχνές είναι:

1) Τρισωμία 21 ή Σύνδρομο Down: Υπάρχουν τρία χρωμοσώματα στο 21ο χρωμόσωμα( φυσιολογικά υπάρχει ένα ζευγάρι στο κάθε χρωμόσωμα). Τα παιδιά με τρισωμία 21έχουν διανοητική καθυστέρηση και σκελετικές ανωμαλίες, καθώς και ανωμαλίες στο καρδιαγγειακό σύστημα.(1/600)
2) Τρισωμία 18: Τρία χρωμοσώματα στο 18. Βαριά διανοητική καθυστέρηση, μαζί με άλλες ανωμαλίες. Κάτω από το 10% επιβιώνουν μέχρι το 1ο έτος της ζωής τους.(1/6000)
3) Τρισωμία 13: Τρία χρωμοσώματα στη θέση 13. Βαριά διανοητική καθυστέρηση, μαζί με άλλες ανωμαλίες. Κάτω από το 10% επιβιώνουν μέχρι το 1ο έτος της ζωής τους.(1/10000)
4)  Σύνδρομο TURNER: Ένα χρωμόσωμα Χ. Θήλεα. Βλάβες καρδιαγγειακού, νεφρών και υπογονιμότητα.(1/2500)
5) Σύνδρομο KLINEFELTER: ΧΧΥ. Άρρενα. Μεγάλο ύψος, χαμηλός δείκτης νοημοσύνης, υπογονιμότητα.(1/500)

Πρόγραμμα Εξετάσεων

Αρχικά θα πρέπει να πραγματοποιείται μία μηνιαία επίσκεψη, με πρόσφατες αιματολογικές εξετάσεις.
Μετά την 28η εβδομάδα κυήσεως, οι επισκέψεις γίνονται κάθε 2-3 εβδομάδες και μετά την 36η εβδομάδα, πραγματοποιούνται ανά εβδομάδα έως τον τοκετό.
Κατά την διάρκεια των επισκέψεων, γίνεται ο έλεγχος του σωματικού βάρους της εγκύου και ο έλεγχος της καλής καταστάσεως του νεογνού.
Πάντα είναι απαραίτητη η μέτρηση της αρτηριακής πιέσεως.
Ο Μαιευτήρας απαντά στις ερωτήσεις και απορίες του ζευγαριού, τους καθοδηγεί και τους ενημερώνει για τις επόμενες απαραίτητες εξετάσεις.

Αύξηση Σωματικού Βάρους

Η αύξηση του βάρους κατά την διάρκεια της κυήσεως είναι μία φυσιολογική διαδικασία.
Υπάρχουν όμως κάποιοι κανόνες που βοηθούν την ομαλή πρόοδο της κυήσεως, με τα λιγότερα προβλήματα.
Η αποδεκτή αύξηση του βάρους είναι  περί τα δύο κιλά κάθε μήνα και συνολικά 11 με 13 κιλά μέχρι το τέλος της κυήσεως.

Η αποφυγή της υπέρμετρης αύξησης του βάρους είναι ένας σημαντικός παράγοντας για την αποφυγή προβλημάτων στο τέλος κυρίως της εγκυμοσύνης, όπως η προεκλαμψία, μία κατάσταση σοβαρή, τόσο για τη μητέρα, όσο και για το έμβρυο.Είναι γνωστό ότι κατά την διάρκεια της κύησης αυξάνεται η ανάγκη για πρόσληψη τροφής.

Αυτό αποτελεί την παγίδα για την αύξηση των κιλών, γιατί συνήθως καταναλώνονται τροφές με υψηλή θερμιδική αξία και χαμηλή διατροφική αξία.

Θα πρέπει λοιπόν, να καταναλώνονται πολλά φρούτα και λαχανικά, μαζί με πρωτεΐνες, δηλαδή κρέας και ψάρι.Μεγάλη σημασία έχει επίσης, να υπάρχουν συχνά και μικρά γεύματα.

Όλα αυτά θα πρέπει να τα συζητήσει η γυναίκα με το Γυναικολόγο της και μερικές φορές μπορεί να χρειασθεί και η βοήθεια ενός Διαιτολόγου.

Δερματικές Αλλαγές

Η αύξηση του χρωματισμού των μικρών χειλέων, των θηλών, της λευκής γραμμής στην κοιλιά, είναι μία φυσιολογική διεργασία κατά την διάρκεια της κυήσεως και οφείλεται στην αύξηση των οιστρογόνων και της προγεστερόνης.
Με την σειρά τους, η αυξημένη κυκλοφορία των ορμονών οδηγεί στην υπερπλασία των μελανινοκυττάρων, των κυττάρων που είναι υπεύθυνα για την παραγωγή της μελανίνης, της χρωστικής του δέρματός μας.
Υπέρχρωση του δέρματος μπορεί να εμφανισθεί και στην περιοχή του προσώπου, το γνωστό χλόασμα της κυήσεως.
Για τους παραπάνω λόγους συνιστάται η αποφυγή της έκθεση στον ήλιο και η τοποθέτηση κρεμών με υψηλό δείκτη προστασίας.

Ναυτία- Έμετοι

Συνήθως το 60-70% των γυναικών, παρουσιάζουν συμπτώματα ναυτίας και εμέτων.
Τα συμπτώματα αυτά συνήθως ξεκινούν από την 6η εβδομάδα και τερματίζονται γύρω στην 12η εβδομάδα.
Ένα μέτρο για την αποφυγή των εμέτων είναι τα μικρά και συχνά γεύματα. Αυτό συμβαίνει γιατί η κύρια αιτία της ναυτίας είναι η παραγωγή γαστρικών υγρών, τα οποία ερεθίζουν το γαστροκινητικό αντανακλαστικό, με αποτέλεσμα την πρόκληση εμέτου.  Για το λόγο αυτό συνιστούμε τις ξηρές τροφές.
Αν τα συμπτώματα έχουν μεγάλη ένταση και διάρκεια, θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή για πιθανή αφυδάτωση της εγκύου και ηλεκτρολυτική διαταραχή.
Σε αυτές τις περιπτώσεις, ίσως και να χρειασθεί νοσηλεία και ενδοφλέβια ενυδάτωση

Σεξουαλικές Επαφές

Κατά την διάρκεια της κυήσεως, λόγω των κυκλοφορούντων ορμονών, αυξάνεται κατακόρυφα η σεξουαλική επιθυμία της γυναίκας.
Εφόσον δεν συντρέχουν λόγοι για αποχή από τη σεξουαλική δραστηριότητα (επαπειλουμένη κύηση, πρόωρες ή πρώιμες συσπάσεις της μήτρας), δεν τίθεται αντένδειξη.
Απλά, οι πρακτικές που θα ακολουθηθούν, πρέπει να είναι ήπιες και σε συγκεκριμένες θέσεις, που πρέπει να συζητηθούν με τον Μαιευτήρα-Γυναικολόγο.

Γυμναστική και Κύηση

Αν δεν υπάρχουν προβλήματα κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης, δεν απαγορεύεται η γυμναστική και ούτε συσχετίζεται με αύξηση της πιθανότητας για μία αποβολή.

Λόγω όμως της αύξησης της χαλαρότητας των συνδέσμων και της αλλαγής του κέντρου βάρους του σώματος, πρέπει να υπάρχει ιδιαίτερη προσοχή για πιθανές κακώσεις των κάτω άκρων.Μετά την 20η εβδομάδα της κυήσεως, επίσης συνιστάται, η αποφυγή ασκήσεων σε ύπτια θέση, λόγω την μειωμένης παροχής αίματος στο έμβρυο.

Η άσκηση κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης, βοηθά πάρα πολύ στην διατήρηση της καλής σωματικής κατάστασης της εγκύου και δρα αγχολυτικά. Η πιο καλή γυμναστική θεωρείται αυτή μέσα σε νερό, λόγω της μειωμένης πιθανότητας κακώσεων, εφόσον βέβαια το νερό είναι ελεγχόμενο από την πλευρά των μικροβιακών παραγόντων. Επίσης το περπάτημα είναι πάρα πολύ ωφέλιμο.

Δίδυμος Κύηση

Πολύδυμος Κύηση

Το μεγαλύτερο ποσοστό των πολύδυμων κυήσεων αφορά τις δίδυμες κυήσεις.
Το ποσοστό των διδύμων κυήσεων είναι περίπου 1 στις 100 εγκυμοσύνες.
Τα μονοζυγωτικά δίδυμα(από την διχοτόμηση ενός ωαρίου) είναι περίπου 1 στα 250 και συνήθως εξαρτώνται από την ηλικία της μητέρας, την κληρονομικότητα και των αριθμό τοκετών.
Τα διζυγωτικά δίδυμα εξαρτώνται και από τους παραπάνω παράγοντες, αλλά κατά κύριο λόγο από την πρόκληση ωοθυλακιορρηξίας από φάρμακα.
Έχουν αναφερθεί μέχρι και οκτάδυμος κύηση μετά από εξωσωματική γονιμοποίηση.
Οι περισσότερες μαιευτικές επιπλοκές αυξάνονται με τις πολύδυμες κυήσεις.
Οι πιο συχνές είναι:

• Πρόωρος τοκετός
• Ενδομήτριος περιορισμός της ανάπτυξης
• Αύξηση της περιγεννητικής θνησιμότητας
• Αυτόματες αποβολές
• Συγγενείς ανωμαλίες
• Αναιμία της μητέρας
• Πολυάμνιο
• Υπέρταση της κυήσεως
• Αποκόλληση του πλακούντα
• Επιπωματικός πλακούντας

Οι οδηγίες του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας είναι πλέον η διασφάλιση της μονήρης κυήσεως, λόγω του αυξημένου ποσοστού επιπλοκών με την αύξηση του αριθμού των κυημάτων. Για το λόγο αυτό κατά την εξωσωματική γονιμοποίηση μεταφέρονται στην υποψήφια μητέρα έως το πολύ δύο έμβρυα με τάση να περιορισθούμε στην μεταφορά μόνο ενός.

Σακχαρώδης Διαβήτης Κυήσεως

Είναι ο διαβήτης που εμφανίζεται κατά την περίοδο της εγκυμοσύνης και συνήθως επανέρχεται στα φυσιολογικά πλαίσια με το πέρας αυτής.
Η εντόπιση του διαβήτη είναι πάρα πολύ σημαντική, γιατί προκαλεί βλάβες και στο κύημα και στη μητέρα, εάν δεν ρυθμιστεί πλήρως.
Οδηγεί συχνά σε αποβολές πρώτου τριμήνου και σε τερατογενέσεις όπως, βλάβες του καρδιαγγειακού συστήματος.

Το πιο συχνό εύρημα είναι το μεγάλο βάρος γέννησης των νεογνών, κατάσταση που μπορεί να οδηγήσει σε επιπλοκές κατά τον τοκετό.
Στην μητέρα συνήθως εμπλέκεται με διάφορες λοιμώξεις, κυρίως από το ουροποιητικό σύστημα. Συσχετίζεται με προεκλαμψία, πρόωρο τοκετό, υδράμνιο και αυξημένο ποσοστό καισαρικών τομών.
Είναι απαραίτητη η καλή συνεργασία του Μαιευτήρα-Γυναικολόγου και του Ενδοκρινολόγου σε κυήσεις που συνυπάρχει Σακχαρώδης Διαβήτης.

Καμπύλη Σακχάρου

Πρέπει να γίνεται κατά την διάρκεια της κυήσεως για να ανακαλύπτονται περιπτώσεις λανθάνοντα σακχαρώδη διαβήτη(διαβήτης που δεν έχει εκδηλωθεί κλινικά, αλλά μπορεί να επηρεάσει την έκβαση της κυήσεως).
Συνήθως πραγματοποιείται μεταξύ 26ης και 28ης εβδομάδας κυήσεως, εάν δεν υπάρχουν άλλες ενδείξεις.
Μετά από ολονύκτια νηστεία, γίνεται αρχικά λήψη αίματος και μετά δίδεται γλυκόζη στην έγκυο. Στη συνέχεια γίνονται άλλες δυο μετρήσεις σε μία και σε δύο ώρες από την λήψη της γλυκόζης.

Λοιμώξεις

Οι λοιμώξεις κατά την κύηση είναι σημαντικές για δύο λόγους. Αρχικά για την ακεραιότητα της μητέρας και κατά δεύτερων για την ακεραιότητα του εμβρύου.
Υπάρχουν λοιμώξεις που μπορούν να γίνουν απειλητικές για την ζωή της μητέρας, όπως πνευμονίες και άλλες που στην μητέρα δεν εμφανίζουν κάποια ιδιαίτερη παθολογία, αλλά είναι σημαντικότατες για το έμβρυο, όπως η τοξοπλάσμωση.

Συνοπτικά:

• Βακτηριακή κολπίτιδα: Πρόωρος τοκετός
• Παρβοϊός: Βαριά αναιμία του εμβρύου, έως εμβρυϊκός θάνατος
• Κυτταρομεγαλοϊός: Βλάβες στο κεντρικό νευρικό σύστημα του εμβρύου,    μειωμένη εμβρυϊκή ανάπτυξη. Στην μητέρα είναι συνήθως ασυμπτωματική λοίμωξη.
• Τοξόπλασμα: Μεταδίδεται συνήθως από μολυσμένο κρέας και λαχανικά. Το έμβρυο, όσο πιο αργά γίνει η λοίμωξη της μητέρας κατά την κύηση, τόσο είναι μεγαλύτερη η πιθανότητα να νοσήσει.
  Μπορεί να επηρεάσει πολλά συστήματα του εμβρύου και κυρίως να δημιουργήσει μεγάλες βλάβες στο κεντρικό νευρικό σύστημα.
  Απλοί τρόποι αποφυγής μιας λοίμωξης σε γυναίκες που δεν έχουν αντισώματα έναντι του τοξοπλάσματος είναι, η αποφυγή κοπράνων γάτας, τα καλά πλυμένα λαχανικά και το πολύ καλά μαγειρεμένο κρέας.
• Έρπητας γεννητικών οργάνων: Μεγάλη σημασία έχει η ενεργός λοίμωξη κατά την διάρκεια του τοκετού. Εάν υπάρχει, ο τρόπος τοκετού είναι η καισαρική τομή, για να μην γίνει μετάδοση στο νεογνό και δημιουργία ερπητικής εγκεφαλίτιδας, κατάσταση απειλητική για τη ζωή του νεογνού.
• Ερυθρά: Προκαλεί βαριά τερατογένεση, εάν νοσήσει η μητέρα κατά το πρώτο τρίμηνο. Πρέπει όλες οι γυναίκες να ελέγχονται για αντισώματα έναντι της ερυθράς. Εάν δεν υπάρχουν και η γυναίκα είναι εκτός κυήσεως είναι επιβεβλημένος ο εμβολιασμός. Με τον εμβολιασμό, η επιθυμητή εγκυμοσύνη θα πρέπει να επέλθει τρεις μήνες μετά.

Υπέρταση και Κύηση

Κατά την εγκυμοσύνη, λόγω της διαστολής των αγγείων από την δράση των ορμονών, επέρχεται πτώση της αρτηριακής πιέσεως από την συνήθη προ της κυήσεως.
Αυτή είναι μία επιθυμητή κατάσταση.
Ορισμένες όμως φορές παρατηρείται ακριβώς το αντίθετο, Δηλαδή αύξηση της πιέσεως της μητέρας.
Η υπέρταση που εμφανίζεται κατά την εγκυμοσύνη, αποτελεί μία επείγουσα κατάσταση, γιατί εγκυμονεί πολλούς κινδύνους τόσο για την μητέρα, όσο και για το έμβρυο.
Ως υπέρταση ορίζουμε την αύξηση της αρτηριακής πιέσεως πάνω από 140/90 mmHg.
Σε αύξηση της αρτηριακής πιέσεως είναι απαραίτητη η συνεργασία του Μαιευτήρα με τον Καρδιολόγος, για το καλώς έχειν τόσο της μητέρας, όσο και του εμβρύου. Η παρακολούθηση της κυήσεως που εμπλέκεται με υπέρταση πρέπει να ‘ναι πολύ στενή.
Αν η υπέρταση παραμείνει ανεξέλεγκτη, μπορούμε να οδηγηθούμε σε βαρύτερη κατάσταση, την λεγόμενη Προεκλαμψία.

Προεκλαμψία

Ορίζεται ως η αύξηση της αρτηριακής πιέσεως σε επίπεδα πάνω από 140/90mmHg και πρωτεϊνουρία (αποβολή πρωτεϊνών στα ούρα).
Τυπική είναι η εμφάνιση οιδήματος στο πρόσωπο και στα χέρια.
Συμβαίνει πάνω από την 20η εβδομάδα της κύησης και αφορά το 6-8% του συνόλου των κυήσεων.
Συνοδεύεται από συμπτώματα και από άλλα συστήματα. Συνήθως συνυπάρχει πονοκέφαλος, διαταραχές οράσεως και πόνος στο επιγάστριο. Αιματολογικές διαταραχές μπορούν να υπάρχουν όπως, αύξηση του αιματοκρίτη, πτώση των αιμοπεταλίων και αύξηση των ηπατικών ενζύμων.
Τα αίτια εμφάνισής της παραμένων άγνωστα, με την ανάπτυξη διαφόρων θεωριών κατά καιρούς.
Είναι από τις πιο επείγουσες καταστάσεις στην Μαιευτική και χρειάζεται ιδιαίτερη ιατρική φροντίδα.
ΕΚΛΑΜΨΙΑ είναι η παραπάνω κατάσταση μαζί με σπασμούς της μητέρας και χρήζει άμεσης αντιμετώπισης.

Φυσιολογικός Τοκετός

Η πραγματοποίηση του τοκετού, αποτελεί μία μαγική στιγμή και σηματοδοτεί το πέρας της κυήσεως.
Ως έναρξη του τοκετού καθορίζουμε την στιγμή εκείνη, κατά την οποία οι συσπάσεις της μήτρας είναι συχνές, οργανωμένες, με αρκετή ένταση, ώστε να προκαλέσουν την διαστολή του τραχήλου, με απώτερο σκοπό την έξοδο του κυήματος.
Πότε θα γίνει αυτό είναι άγνωστο και εξαρτάται τόσο από παράγοντες που αφορούν τη μητέρα, όσο και παράγοντες που προέρχονται από το έμβρυο.

Ο τοκετός χαρακτηρίζεται από τρεις φάσεις:

1) Η πρώτη φάση είναι από την έναρξη του τοκετού, μέχρι την πλήρη διαστολή του τραχήλου και χαρακτηρίζεται από την λανθάνουσα και την ενεργό φάση.
2)  Η δεύτερη φάση χαρακτηρίζεται από την έξοδο του νεογνού μετά την πλήρη διαστολή του τραχήλου
3) Η Τρίτη φάση ξεκινά από την έξοδο του νεογνού, μέχρι την έξοδο του πλακούντα.

Η διάρκεια του τοκετού εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, όμως έχουμε καθορίσει την μέση διάρκεια ανάλογα με τον αριθμό των προηγούμενων τοκετών.
Έτσι για την πρωτοτόκο, ο μέσος χρόνος της πρώτης φάσης είναι περίπου 7 ώρες και για την πολυτόκο τις 4 ώρες για την λανθάνουσα και για την ενεργό, η κάθοδος με την διαστολή του τραχήλου για τις πρωτοτόκες πρέπει να είναι 1,2 εκατοστά και για τις πολυτόκες 1,5 εκατοστά ανά ώρα.
Η πραγματοποίηση του τοκετού είναι μία δυναμική κατάσταση, που απαιτεί την πλήρη συνεργασία της μητέρας με τον Μαιευτήρα και την Μαία-Συνεργάτη.

Σημαντικότατος παράγοντας είναι η πρόβλεψη της ομαλής ή μη πορείας του τοκετού και την σωστή ιατρική παρέμβαση, όπου αυτή είναι απαραίτητη.

Καισαρική Τομή

Η Καισαρική Τομή είναι η μέθοδος επίτευξης του τοκετού, όταν ο φυσιολογικός τοκετός δεν είναι εφικτός ή όταν υπάρχουν απόλυτες αντενδείξεις γιαυτόν.
Γίνεται με μία εγκάρσια τομή στο κατώτερο κοιλιακό τοίχωμα και κατά συνέχεια ιστών στη μήτρα και ακολουθεί η έξοδος του νεογνού.
Λόγω της ουλής στην μήτρα μετά από καισαρική τομή και των πιθανών συμφύσεων που θα δημιουργηθούν, έχουμε τον περιορισμό στον αριθμό των κυήσεων που θα επιτευχθούν μέσω καισαρικής τομής.

Οι ενδείξεις για την επιλογή της Καισαρικής Τομής ως μέθοδος τοκετού είναι:

• Μη πρόοδος του φυσιολογικού τοκετού
• Πολύδυμος κύηση
• Ισχιακή Προβολή ή γενικότερα ανώμαλη προβολή
• Αποκόλληση πλακούντα ή γενικότερα γρήγορη επίτευξη του τοκετού λόγω άμεσου  κινδύνου του εμβρύου ή της μητέρας
• Παθολογικές καταστάσεις της μητέρας που καταστούν επικίνδυνο το Φυσιολογικό Τοκετό, λόγω πιθανής επιδείνωσης της υγείας της π.χ. αυξημένη μυωπία, βλάβες στη σπονδυλική στήλη, βλάβες στη λεκάνη.
• Προηγηθείσα Καισαρική Τομή( πλέον αποτελεί σχετική αντένδειξη εφόσον    προηγηθεί σωστή ενημέρωση του ζευγαριού για τους κινδύνους που ενέχει μία τέτοια απόφαση)

Η Καισαρική Τομή θα πρέπει να εφαρμόζεται όταν υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις για την αναγκαιότητά της, αλλά πάντα συνυπολογίζοντας τους κινδύνους που υπάρχουν τόσο για τη Μητέρα, όσο και για το νεογνό.
Η προσπάθεια για την επίτευξη Φυσιολογικού Τοκετού θα πρέπει πάντα να είναι πρωταρχικός σκοπός, λόγω των πολλαπλών οφελών που ενέχει.
Την τελική απόφαση για την πραγματοποίηση Καισαρικής Τομής θα πρέπει να είναι αποτέλεσμα σοβαρών ιατρικών ενδείξεων, μετά πάντα από την πλήρη και σωστή ενημέρωση των γονέων.