Ο Σταφυλόκοκκος ανήκει στο γένος τον βακτηρίων που είναι θετικoί κατά Gram κόκκοι. Κάτω απο το μικροσκόπιο το βακτήριο του σταφυλόκοκκου φαίνεται σε ομάδες που μοιάζουν με τσαμπί σταφυλιού που σχηματίζονται όταν οι κόκκοι διαιρούνται τυχαία, εκεί οφείλει και την ονομασία του.

Το γένος του σταφυλόκοκκου περιλαμβάνει 31 διαφορετικά είδη βακτηρίων. Τα περισσότερα είναι ακίνδυνα και ζούν κυρίως στο δέρμα και στους βλεννογόνους αδένες του ανθρώπου. Επικίνδυνο είδος είναι ο χρυσίζων σταφυλόκοκκος που προκαλεί τροφικές δηλητηριάσεις και δερματικές λοιμώξεις.

Ο σταφυλόκοκκος αναγνωρίσθηκε για πρώτη φορά το 1878 από τον Παστέρ.

Μολύνσεις απο τον σταφυλόκοκκο

Σταφυλόκοκκος είναι ένα Γκράμ - θετικό βακτήριο που ζει στο ανθρώπινο σώμα σαν μέρος της φυσική χλωρίδας του δέρματος, στη μύτη , και στη περιοχή γύρω από τα γεννητικά όργανα και στα δύο φύλα. Οι περισσότερες μολύνσεις απο σταφυλόκοκκο είναι ακίνδυνες και θεραπεύονται με αντιβιοτικά, ενώ πολλές φορές οι μολύνσεις αυτές είναι τόσο ήπιες που μπορούν να θεραπευτούν χωρίς τη χρήση αντιβιοτικών.[1]

Ο χρυσίζων σταφυλόκοκκος και άλλοι σταφυλόκοκκοι μπορούν να προκαλέσουν σοβαρότερες μολύνσεις διαφόρων ιστών και οργάνων εκ των οποίων μερικές απειλούν τη ζωή και μπορούν να προκαλέσουν το θάνατο, όπως:

Μολύνσεις δέρματος Μολύνσεις των οστών, οστεομυελίτιδα Μολύνσεις σε πληγές εγχειρισμένων ασθενών Πνευμονία Σηψαιμία Νεκρωτικές μολύνσεις των μαλακών μορίων[2]

Πολλές φορές η μόλυνση με σταφυλόκοκκο ξεκινάει μέσα στο νοσοκομείο, συνήθως μετά απο κάποια εγχείρηση ή μετά απο κάποιο τραυματισμό.

Θεραπεία

Η θεραπεία του σταφυλόκοκκου γίνεται με αντιβιοτικά, κυρίως πενικιλλίνη και μεθικιλλίνη.